زندهگینامهی محمد یعقوبی
۱۳۴۶
نه فروردين ماه به دنيا آمدم.
۱۳۶۷
وارد گروه تئاتر دانشگاه شدم.
۱۳۶۸
اولين نمايشنامهی زندهگیم را نوشتم، نمايشنامهای به نام بازگشت.
آذرماه: بازی در نمایش دوازده ماه نوشتهی ساموئل مارشاک و کارگردانی احمد مایل. یک ماه اجرا در تالار هنر
۱۳۷۰
گروه تئاتر دانشگاه در سال ۱۳۶۹ از هم پاشيد. مركز هنرهای نمايشی دورهي يك سالهی آموزش تئاتر به سرپرستی زندهیاد استاد حميد سمندريان برگزار كرد. در اين دوره كارگردانی، نمايشنامهنويسی و بازیگری آموزش داده ميشد. من رشتهي بازیگری را انتخاب كردم به هوای اينكه بازیگری بعدها برای نمايشنامهنويسی به دردم خواهد خورد. آن زمان اعتقادی به كلاس آموزش نمايشنامهنويسی نداشتم. خيلي زود شروع كردم به كارگردانی باز هم به هوای اينكه بعدها براي نمايشنامهنويسی به درد خواهد خورد. در همين سال نمايشنامهای نوشتم به نام از دوستت دارم.
۱۳۷۱
وارد كلاسهای خصوصی بازیگری زير نظر زندهیاد استاد مهين اسكويی شدم. نمايشنامهی كوتاهی به نام پدر نوشتم.
۱۳۷۲
تحصيلات دانشگاهی در رشتهی حقوق قضايی سرانجام به پايان رسيد.
دلم میخواست نمايشنامههايی بر اساس مكانهای دلخواهم بنويسم. نمايشنامهی صدای گربه را نوشتم كه در پارك میگذرد. در همين سال نمايشنامهای هم نوشتم بهنام يك دقيقه سكوت. هيچ ربطی به نمایشنامهی دیگرم به همین نام ندارد که در سال ۱۳۷۸ نوشتهام. فقط نام نمايش و پايانی تقريبن مشابه دارد.
در نمايش گاليله نوشتهی برتولت برشت به كارگردانی فرهاد مهندسپور بازی كردم.
بهمنماه: اجرای خصوصی نمايش باغوحش شيشهای نوشتهی تنسی ويليامز و ترجمهی حميد سمندريان، اين نمايش در تالار هنر اجرا شد و چند تن از اعضای بسيج دانشگاه آزاد هنر كه تماشاگر كار بودند با اعتراض به اجرای آن به عنوان يك كار غيرشرعی و چاپ اعتراض خود در روزنامهی سلام و… باعث تعطيلی تالار هنر و تغيير مدير اين تالار شدند.
۱۳۷۳
به دلیل اجرای خصوصی باغوحش شيشهای دو ماه تحت تعقيب ادارهی مبارزه با مفاسد اجتماعی بودم و در خانهی خودم زندهگی نمیكردم. به علت روند غيرقانونی تعقيبم بدون هيچابلاغيه و… خودم را معرفی نكردم تا اين كه ابلاغيهی قانونی صادر شد و خود را معرفي كردم. به مجازات تعليقی محكوم شدم.
نگارش نمايشنامهی قرمز و ديگران كه باز هم در پارك میگذرد.
شهريورماه: به ناچار خودم را براي خدمت سربازی معرفی كردم.
۱۳۷۴
نگارش نمايشنامهي دل سگ بر اساس رماني به همين نام نوشتهي ميخائيل بولگاكف.
بههمراه عباس زندباف چند نمايشنامه ترجمه كردم: شب بهخير مادر (نويسنده: مارشا نورمن)، اوليانا (نويسنده: ديويد ممت)، باغوحش شيشهاي (نويسنده: تنسي ويليامز)، روز مادر (نويسنده: جي. بي. پريستلي)، ميخكهاي سرخ (نويسنده: گلن هيوز)
اسفندماه: انتخاب نمايشنامهي شب بهخير مادر براي كارگرداني و آغاز تمرين بدون اميد به اجرا. بازيگران: پانتهآ بهرام و ريما رامينفر
۱۳۷۵
ارائهي نمايشنامهي شب بهخير مادر براي صدور مجور اجرا و اعلام مردودي نمايشنامه به دليل محتواي اثر كه مخاطب را به خودكشي علاقهمند ميكند!!! اين نمايش را حداقل ۵۰ بار در زيرزمين خانهي پدري پانتهآ بهرام اجراي خصوصي كرديم خيليها: حميد سمندريان، بهرام بيضايي، مهين اسكويي، احمد آقالو، رضا كيانيان و… در اين زيرزمين اجراي ما را تماشا كردند و هيچكدام خودكشي نكردند!!!!
شهريورماه: پايان خدمت سربازي.
اسفندماه: نگارش نمايشنامهي زمستان ۶۶
۱۳۷۶
مرداد و شهريورماه: سرانجام توانستيم نمايش شب بهخير مادر را مرداد و شهريور ماه در تئاتر شهر اجرا كنيم كه اولين حضور رسمي من به عنوان كارگردان در تئاتر كشور بود.
بهمنماه: اجراي نمايش زمستان ۶۶ در جشنوارهي تئاتر. برندهي جايزهي اول كارگرداني و جايزهي دوم نمايشنامهنويسي و نمايش برگزيدهي هيئت داوران.
اسفندماه: تشكيل گروه تئاتر امروز. اين نام پيشنهادي من بود كه توسط اعضاي گروه نمايش زمستان ۶۶ مورد استقبال قرار گرفت. از نام امروز خوشم میآمد و به خصلت ذاتي تئاتر اشاره داشت، تئاتري براي امروز، از جنس امروز و براي مردمان امروز. راستش آن روزها دلم ميخواست انتشاراتي هم بهنام امروز تاسيس كنم و كتابهاي جيبي البته كوچكتر از اين جيبيهاي معمول چاپ كنم كه هر كدام حاوي يك قصهي زيباي جهان باشد. اولين داستان كوتاهي هم كه در سر داشتم چاپ كنم نوشتهي آلبرتو موراويا بود: آه! زنها! زنها! اين داستان را به خاطر نامش ميخواستم اولين كتاب باشد. اسم قابل توجهي است. در ضمن قصهي بدي هم نيست، بخوانيد.
۱۳۷۷
تيرماه: نگارش نمايشنامهي رقص كاغذپارهها.
بهمنماه: اجراي نمايش رقص كاغذپارهها در جشنوارهي تئاتر، برندهي جايزهي دوم نمايشنامهنويسي و كارگرداني.
اسفندماه: اجراي عمومي نمايش زمستان ۶۶ در تئاتر شهر، تالار كوچك، به مدت يك ماه.
پانزده اسفندماه: دریافت جایزهی بِهترین کارگردانی از کانون ملی منتقدان تئاتر ایران برای کارگردانی نمايش رقص كاغذپارهها.
چاپ نمايشنامهي زمستان ۶۶، انتشارات قصيده، به هزینهی خودم.
۱۳۷۸
آبانماه: اجراي عمومي نمايش رقص كاغذپارهها به مدت يك ماه در تئاتر شهر، سالن سايه.
تيرماه: نگارش نمايشنامهي يك دقيقه سكوت.
بهمنماه: كارگرداني نمايش پس تا فردا نوشتهي ريما رامينفر. برندهي جايزهي سوم كارگرداني در جشنوارهي تئاتر.
۱۳۷۹
مردادماه و شهريورماه: اجراي عمومي نمايشهاي پس تا فردا و دل سگ به مدت يك ماه در تئاتر شهر، سالن چهار سو.
آبانماه: سفر به ايتاليا براي اجراي نمايش پس تا فردا در هفتهي هنر ايران در جشنوارهی تئاتر پارما.
شش بهمنماه: كارگرداني نمايش يك دقيقه سكوت. برندهي جايزهي سوم كارگرداني در جشنوارهي تئاتر.
چهارده بهمنماه: ازدواج با آيدا كيخايي.
۱۳۸۰
خردادماه: جدايي از گروه تئاتر امروز.
تمرین نمایشنامهي از تاريكي.
ديماه: اجراي عمومي نمايش يك دقيقه سكوت به مدت يك ماه در تئاتر شهر، سالن چهارسو.
بهمنماه: نمايشنامهي از تاريكي در مرحلهي بازبيني توسط اعضاي بازبيني جشنواره رد شد. خب، من پيش از اين هر بار در جشنواره تئاتر برندهي جايزه شده بودم، همين كافي بود كه ردشدن كارم خبر مهمي براي صفحهي تئاتر روزنامهها باشد. پوشش خبري خوب روزنامهها اعضاي هيئت بازبيني را واداشت براي اولين بار دستكم در آن سالها براي دفاع از عملكرد خود جلسهاي با مطبوعات بگذارند. آنان ادعا كردند هيچ كاري به علت مضمون رد نشده و كارهاي رد شده ضعيفتر از كارهاي پذيرفتهشده بود كه البته دروغ ميگفتند. تنها حرف راستي كه دربارهي كارم خواندم حرف حسين پاكدل بود. حسين پاكدل يكي از اعضاي بازبيني در مصاحبه با روزنامهي جوان گفت اجازه نميدهد روي صحنهي تئاتر زنا را تبليغ كنند. گرچه او نامي از من نبرده بود، ولي بدون شك سخنش دربارهي كار من بود، چون از تاريكي دربارهي زنا و مجازات زنا بود. من قسمتي از نمايشنامه را دادم كه در ماهنامهي هنرهاي نمايشي چاپ شد.
۱۳۸۱
دریافت جایزهی بِهترین کارگردانی از کانون ملی منتقدان تئاتر برای کارگردانی نمايش يك دقيقه سكوت.
تيرماه: بازنويسي نمايشنامهي قرمز و ديگران براي شركت در جشنوارهي تئاتر. شباهت متن بازنويسيشده با آنچه كه در سال ۱۳۷۳ نوشته بودم، در حدود سه يا چهار صفحه است.
بهمنماه: اجراي قرمز و ديگران در جشنوارهي تئاتر. همهي بازيگران بهخاطر بازي همآهنگ جايزهي مشترك گرفتند.
۱۳۸۱
دریافت جایزهی بِهترین کارگردانی از کانون ملی منتقدان تئاتر ایران برای کارگردانی نمايش يك دقيقه سكوت.
تيرماه: بازنويسي نمايشنامهي قرمز و ديگران براي شركت در جشنوارهي تئاتر. شباهت متن بازنويسيشده با آنچه كه در سال ۱۳۷۳ نوشته بودم در حدود سه يا چهار صفحه است.
بهمنماه: اجراي قرمز و ديگران در جشنوارهي تئاتر. همهي بازيگران بهخاطر بازي همآهنگ جايزهي مشترك گرفتند.
۱۳۸۲
خردادماه: اجراي نمايشنامهخواني از تاريكي در خانهي هنرمندان ایران به تهيهكنندهگي مؤسسهي انديشهسازان.
تيرماه: نگارش نمايشنامهي گلهاي شمعداني.
بهمنماه: اجراي نمايش گلهاي شمعداني در جشنوارهي تئاتر.
اسفندماه: اجراي عمومي نمايش قرمز و ديگران در سالن قشقايي، تئاتر شهر.
اجراي نمايشنامهخواني با خشم به يادآر نوشتهي جان آزبرن در خانهي هنرمندان ایران به تهيهكنندهگي مؤسسهي انديشهسازان.
۱۳۸۳
فروردينماه: ادامهي اجراي قرمز و ديگران در سالن قشقايي تتاتر شهر.
تيرماه: نگارش نمايشنامهي تنها راه ممكن.
شهريورماه: ساخت فيلم كوتاه قرمز و ديگران.
آبانماه: تشکیل گروه تئاتر اين روزها.
ديماه: اجراي عمومي نمايش گلهاي شمعداني.
بهمنماه: اجراي نمايش تنها راه ممكن در جشنوارهي تئاتر.
۱۳۸۴
ارديبهشتماه: دريافت نشان خانهي تئاتر از كانون كارگردانان تئاتر.
خردادماه: چاپ نمايشنامهي رقص كاغذپارهها، مؤسسهي انديشهسازان.
تيرماه: چاپ نمايشنامهي دل سگ، و چاپ دوم زمستان ۶۶، مؤسسهي انديشهسازان.
شهريورماه: اجراي عمومي نمايش تنها راه ممكن در سالن سايه، تئاتر شهر.
سیزده شهريورماه: دریافت جایزهی بِهترین نمایشنامه از کانون ملی منتقدان تئاتر ایران برای نگارش نمایشنامهی گلهاي شمعداني.
بهمنماه: كارگرداني تئاتر تلويزيوني زمستان ۶۶ براي شبكهي چهار.
۱۳۸۵
فروردينماه: نگارش نمايشنامهي ماه در آب.
ارديبهشتماه: پخش تئاتر تلويزيوني زمستان ۶۶ از شبكهي چهار.
شهريورماه: اجراي عمومي نمايش ماه در آب در سالن سايه، تئاتر شهر.
۱۳۸۶
ارديبهشتماه: در جشنوارهي دانشجويي، بخشي با عنوان مسابقهي نمايشنامهخواني: مروري بر آثار محمد يعقوبي گذاشته شد و پنج نمايشنامهي من توسط گروههاي مختلف دانشجويي نمايشنامهخواني شد. جالب است كه دو گروه از تاريكي را نمايشنامهخواني كردند.
تيرماه: نمايشنامهي از تاريكي را براي اجرا به شوراي نظارت تئاتر شهر دادم كه شايد بعد از شش سال تصويب شود. به هر حال تا آن زمان يك بار توسط خودم و دوبار هم در جشنوارهي دانشجويي نمايشنامهخواني شده و هيچ اتفاق ناجوري هم نيفتاده بود. ولي از تاريكي بار ديگر اجازهي اجرا نگرفت.
مردادماه: پخش نمايش راديويي روز دروغ از بيبيسي فارسي به كارگرداني مهرداد سيف.
ديماه: چاپ نمايشنامهي از تاريكي در فصلنامهي پاياب، شمارهي ۱۶.
بهمنماه: اجراي نمايش ماچيسمو در جشنوارهي تئاتر.
۱۳۸۷
خردادماه: كارگرداني تئاتر تلويزيوني آدم خوابش ميگيره نوشتهي علي نصيريان براي شبكهي چهار.
خردادماه: كارگرداني تئاتر تلويزيوني دل سگ بر اساس رماني از ميخائيل بولگاكف براي شبكهي چهار.
چهارده تيرماه: پايان اجراي نمايش ماچيسمو، ۲۸ اجرا در سالن چهارسو، تئاتر شهر.
شهريورماه: نگارش نمايشنامهي خشكسالي و دروغ.
مهر و آبانماه: اجرای عمومی نمایش خداحافظ به کارگردانی آيدا كيخايي در تالار مولوی.
سی آذرماه و چهار ديماه: نمايشنامهخواني خيانت نوشتهي هارولد پينتر در خانهي هنرمندان ایران. نقد چاپشده در روزنامهی جمهوری اسلامی را در این باره بخوانید: خیانت در هنر.
بیستوپنج ديماه: اجراي زمستان ۶۶ در برنامهي راديو تئاتر به كارگرداني فريدون محرابي در خانهي هنرمندان ایران.
شش بهمنماه: اجراي نمايش خشكسالي و دروغ در جشنوارهي تئاتر، سالن چهارسو، تئاتر شهر.
چاپ نمایشنامهی تنها راه ممكن در فصلنامهی پایاب شمارهی نوزده. این تنها راه ممکن بود برای چاپ نمایشنامهام تنها راه ممكن و تن ندادن به ممیزی وزارت ارشاد که از من میخواست چند قطعه نمایشنامه را از متن حذف کنم. برای بیشتر دانستن در این باره نامهام را به نشر قطره بخوانید.
اسفندماه: نگارش نمایشنامهی برلین.
۱۳۸۸
نه خردادماه: اجرای نمایش برلین به کارگردانی سعید چنگیزیان در خانهی هنرمندان ایران، دو اجرا در یک روز.
اجرای نمايش خشکسالی و دروغ از بیست مردادماه تا سوم مهرماه، سی و شش اجرا در سالن چهارسو، تئاتر شهر.
نوزده مهرماه: سفر به آلمان برای اجرای نمایش خشکسالی و دروغ در مولهایم.
بیستودوم مهرماه برابر با چهارده اکتبر: اجرای نمایش خشکسالی و دروغ در مولهایم
آبانماه: کارگردانی تئاتر تلویزیونی خانم سویج عجیب، نوشتهی جان پاتریک.
آبانماه: کارگردانی نمایشنامهخوانی از پشت شیشهها نوشتهی اکبر رادی در فرهنگسرای ارسباران.
اسفندماه: اجرای نمایش يك دقيقه سكوت به کارگردانی آيدا كيخايي، سالن سمندریان، دانشگاه تهران.
۱۳۸۹
هفده اردیبهشتماه: اجرای نمایش يك دقيقه سكوت به کارگردانی آيدا كيخايي، جشنوارهی دانشگاهی.
اجرای عمومی نمایش يك دقيقه سكوت به کارگردانی آيدا كيخايي، از نوزده اردیبهشتماه در تالار مولوی.
اردیبهشتماه: چاپ و انتشار نمایشنامهی خشکسالی و دروغ، انتشارات افراز. پس از شش سال سرانجام یکی از نمایشنامههایم با کمترین سانسور (شگفتا! ۸ کلمه و نه چندین صفحه) اجازهی چاپ و انتشار گرفت، بیگمان به این دلیل که من جای هر واژهای که حدس میزدم سانسور شود مانند اجرا، واژهی بیستوپنج را جایگزین کرده بودم. این هشت واژه را که از دستم در رفته بود، کارمندان وظیفهشناس ادارهی کتاب شناسایی کرده و به من تذکر دادند تا اصلاح کنم. جالب این است که کارمندان وظیفهشناس در متن اصلاحیه پیشنهاد هم به من دادند. مثلن از من خواستند بهجای لاس میزنن، بنویسم: گپ میزنن یا بوس میفرستد را اصلاح کنم و بیگمان منظورشان این بود که واژی بوس قبیح است و جایش واژهای دیگر بنویسم و در این مورد خودشان هم هیچ پیشنهادی به ذهنشان نرسیده بود. البته آنان حقوق میگیرند که فقط بگویند چه ننویسم نه که چه بنویسم. من جای همهی موردهای سانسوری هم واژهی بیستوپنج را نوشتم. پس لاس میزنن شد: بیستوپنج میزنن. بوس میفرستد شد: بیستوپنج میفرستد.
اجرای نوشتن در تاریکی از نهم آبان تا دوم آذرماه، بیستویک روز در سالن چهارسو، تئاتر شهر.
چاپ نمایشنامههای تنها راه ممکن و یک دقیقه سکوت در کتابی به نام تنها یک، انتشارات افراز.
اجازهی چاپ يك دقيقه سكوت پس از دو بار ردشدن یک بار در دورهی دوم ریاستجمهوری خاتمی و یک بار هم در دورهی اول احمدینژاد فقط به این معناست که سانسور در کشور ما سیستم ندارد و سلیقهای است. سال پیش خشکسالی و دروغ پر از واژهی بیستوپنج بهجای واژههای از نظر سانسورچیان مسئلهدار چاپ شد اما برای چاپ تنها یک نپذیرفتند که بیستوپنج جایگزین واژههای ممنوع شود. تنها راه ممکن را هم قبلن دو سه سال پیش انتشارات قطره میخواست چاپ کند که برادران ساتوربهدست ادارهی کتاب چاپ آن را مشروط کردند به حذف چندین صفحه و من تن ندادم به چاپ. ولی اینبار که انتشارات افراز برای گرفتن مجوز فرستاد فقط حذف چند کلمه را خواسته بودند که تن دادم. البته که مجوزدادن برای چاپ این دو نمایشنامه هیچ مَرا امیدوار به خوبشدن وضعیت ادارهی ممیزی کتاب نکرده است.
۱۳۹۰
شهریورماه و مهرماه: اجرای دوبارهی نمایشنامهی زمستان ۶۶، تئاتر شهر، سالن چهارسو. خبر اجرای دوبارهی زمستان ۶۶ واکنش بیخردانهی برخی تئاتریها را در پی داشت که وادارم کرد تا مدتی وقت بگذارم برای پاسخ به یاوههای این عده. برای دانستن ماجرا یادداشتم را در این باره بخوانید. ولی استقبال بیمانند تماشاگران از روز نخست تا پایان اجرا بِهترین پاسخ به مخالفان بازاجرای زمستان ۶۶ بود. زمستان ۶۶ پرتماشاگرترین تئاتر سالن چهارسو در تاریخ اجراهای پس از انقلاب شد. بیش از ده هزار تماشاگر در سی و هفت روز و شصت اجرا. هفتههای اول فقط روزهای آخر هفته دو بار اجرا میکردیم. دو سه هفتهی پایانی هر روز دو اجرا.
آذر و دیماه: اجرای دوبارهی نمایش خشکسالی و دروغ. اینبار در سالن شمارهی یک ایرانشهر. سالن از شب اول پر از تماشاگر بود. هفتهی دوم درخواست کردیم که حاضریم چهارشنبهها تا جمعهها روزانه دو بار اجرا کنیم. موافقت شد. درست اولین روزی که قرار بود دو اجرا کنیم خبر توقیف کارمان را شنیدیم. دشتگلی، سرپرست بیتدبیر مرکز هنرهای نمایشی نامهی توقیف را به ایرانشهر فکس کرده بود. من شگفتزده از این ماجرا پیگیر شدم و راست یا دروغ میگفتند یکی دو تئاتری زیرآب ما را زدند. شاید هم ما قربانی جنگ پنهان شهرداری و وزارت ارشاد شده بودیم. روزی معلوم خواهد شد. من در این ارتباط نامهای به کانون کارگردانان تئاتر نوشتم که اینجا میتوانید بخوانیدش. در این نامه تصویر دستنوشتهی سانسورچیها را هم خواهید دید. واقعن خواندنیست. این دستنوشته خیلی به کارم آمد. سرانجام بعد از یک هفته دوندهگی و یاری روزنامهها و خبرگزاریها توانستم دوباره اجازهی اجرا بگیرم ولی با وجود استقبال بیش از حد اجازه ندادند روزانه دو بار اجرا کنیم همانطور که در تئاتر شهر زمستان ۶۶ را روزانه دو بار اجرا میکردیم. اجازهی تمدید اجرا هم ندادند. روزهای پایانی اجرا تماشاگران صبح زود میآمدند صف میکشیدند تا شاید بتوانند بلیت بخرند، ولی بیشتر بلیت کارمان هفتهی قبل پیشفروش میشد. مجوز اجرای ما تا پایان دیماه بود و بیش از آن اجرا ندادند. تماشاگران برگههایی امضا کردند و خواهان ادامهی اجرا شدند ولی بیفایده بود. بهانهی مدیران اجرای نمایش بعدی بود به کارگردانی آقای مسعود رایگان. من موافقت کتبی آقای رایگان را هم گرفتم که حاضر است دیرتر اجرا کند تا ما ادامه دهیم حتا حاضر است همزمان با هم اجرا کنیم. ما ساعت چهار بعد از ظهر و دو ساعت بعد خودشان. پاسخ مدیران همچنان نه بود. انگار نمیخواستند تئاتری که هیچ کمک دولتی دریافت نکرده بود، روی پای خود بایستد.
دوم بهمنماه ۱۳۹۰، (۲۲ ژانویه ۲۰۱۲): اجرای نمایش تنها راه ممکن توسط گروه تئاتر رها، به کارگردانی امیر صالحی، نخستین تئاتر فارسیزبان در شهر کلگری، کانادا.
شش اسفندماه: دریافت جایزهی بِهترین نمایشنامه از پنجمین دورهی جایزهی ادبیات نمایشیِ کانون نمایشنامهنویسان خانهی تئاتر ایران برای نگارش نمایشنامهی يك دقيقه سكوت.
بیست و بیستویک اسفندماه، (۱۱ و ۱۲ مارچ ۲۰۱۲): نمایشنامهخوانی نوشتن در تاریکی توسط گروه تئاتر داروگ به کارگردانی بلا وارده، کالیفرنیا، آمریکا.
۱۳۹۱
بیست تا بیستودو فروردین، (۸ تا ۱۰ آپریل)، اجرای نمایش رقص کاغذپارهها توسط گروه تئاتر حامی به کارگردانی حامد هوشیار در شهر گوتنبرگ، سوئد.
بیستوهفت اردیبهشتماه(۱۶ ماه مِی): نمایشنامهخوانی یک دقیقه سکوت به زبان انگلیسی در سانفرانسیسکو، آمریکا، ترجمه و کارگردانی ترنج یقیزاریان.
خردادماه: ترجمه، چاپ و انتشار نمایشنامههای ماه در آب و خشکسالی و دروغ در ترکیه، ترجمهی هومن بهمنی جلالی، انتشارات Mitos Boyut.
تیر و مردادماه: نگارش سیوسه درصد نیل سایمون بر اساس نمایشنامهی فصل دوم نوشتهی نیل سایمون و ترجمهی شهرام زرگر، به کارگردانی افسانه ماهیان، سالن استاد سمندریان، تماشاخانهی ایرانشهر.
هشتم مهرماه: دریافت جایزهی کارگردانی از انجمن منتقدان و نویسندهگان خانهی تئاتر برای اجرای نمایش خشکسالی و دروغ.
بیست آذرماه تا بهمنماه: کارگردانی نمایش برهان نوشتهی دیوید اوبورن، فرهنگسرای نیاوران.
بیستونه آذرماه برابر با اول مارچ ۲۰۱۲: نمایشنامهخوانی یک دقیقه سکوت: به زبان فرانسه در بلژیک، بروکسل، مترجم: لیلین آنژو، کارگردان: Frédéric Dussenne.
۱۳۹۲
16، ۱۸ و ۲۰ آوریل: اجرای نمایش خشکسالی و دروغ در ترکیه، دانشگاه آنکارا، گروه انجمن تئاتر دانشگاه آنکارا، کارگردان: اوزان ایشیک، زمان اجرا: ۱۶و ۱۸ و ۲۰ آوریل.
اجرای نمایش قرمز و دیگران در آمریکا (برکلی) به زبان فارسی، گروه تئاتر داروگ، کارگردان: بلا واردا.
سوم خردادماه تا بیستوشش تیرماه: کارگردانی مشترک آیدا کیخایی و محمد یعقوبی از اجرای نمایش مرد بالشی نوشتهی مارتین مکدونا، ترجمهی زهرا جواهری، تماشاخانهی ایرانشهر
بیستوسوم مرداماه تا هشتم شهریورماه: ادامهی اجرای نمایش مرد بالشی در فرهنگسرای ارسباران نوشتهی مارتین مکدونا.
مردادماه: اجرای نمایش برلین به شیوهی تئاتر شورایی، به کارگردانی آریان رضایی در سالن استاد ذولفقاری در دومین جشنوارهی تئاتر شهر (کار برگزیدهی جشنواره).
دوم شهریورماه: دریافت جایزهی بهترین نمایش سال برای اجرای خشکسالی و دروغ از کانون ملی منتقدان تئاتر ایران.
پنج آبانماه برابر با ۲۷ اکتبر: اجرای نمایش خشکسالی و دروغ در واشنگتن، کارگردان: فرید بزرگمهر.
چهارم آذرماه برابر با ۲۴ نوامبر: اجرای نمایشنامهخوانی یک دقیقه سکوت در کانادا، دانشگاه تورنتو.
یکشنبه بیستم بهمنماه برابر با ۹ فِوریه: اجرای نمایشنامهخوانی یک دقیقه سکوت در کانادا، دانشگاه تورنتو.
ده اسفندماه برابر با اول مارچ ۲۰۱۴: نمایشنامهخوانی یک دقیقه سکوت به زبان فرانسه در بلژیک، بروکسل، مترجم: لیلین آنژو، کارگردان: Philippe Beheydt.
۱۳۹۳
هفتم و هشتم اردیبهشتماه: اجرای نمایش خشکسالی و دروغ در ترکیه، جشنوارهی تئاتر آدانا، نخستین تئاتر ایرانی در جشنوارهی تئاتر آدانا.
بیستم فروردینماه تا پایان خردادماه: اجرای نمایش خشکسالی و دروغ در فرهنگسرای نیاوران با استقبال چشمگیر مردم روبهرو شد. سومین بار بود که خشکسالی و دروغ را اجرا میکردیم. تعداد اجراهای این نمایش به بیش از صد و بیست اجرا رسیده است.
بیستم اردیبهشتماه برابر با ده مای ماه ۲۰۱۴: نمایشنامهخوانی یک دقیقه سکوت به زبان فرانسه در کانادا، مونترآل، مترجم: لیلین آنژو، کارگردان مهدی گلیج.
بیست و دوم خردادماه تا بیستوچهار تیرماه: اجرای نمایش هیولاخوانی نوشتهی نغمه ثمینی در تئاتر شهر، سالن چهارسو.
خردادماه: اجرای نمایش خشکسالی و دروغ به زبان کردی در کردستان عراق، مترجم: مریوان حلبچهای، کارگردان: محمد مصطفی.
هفده تیرماه تا پایان مردادماه: اجرای نمایش دل سگ، تماشاخانهی ایرانشهر، سالن استاد ناظرزاده.
شش مهرماه برابر با ۲۸ سپتامبر: اجرای نمایش یک دقیقه سکوت در واشنگتن به زبان فارسی، کارگردان: شهره عاصمی.
آذرماه: چاپ و انتشار نمایشنامهی رقص کاغذپارهها، انتشارات افراز.
اسفندماه: اجرای خشکسالی و دروغ در کانادا ( ۲۸ فوریه: یک اجرا مونترال، ۸ مارچ: دو اجرا در ونکوور، ۱۳ مارچ: دو اجرا در تورنتو)
اسفندماه، ۲۷ و ۲۸ فوریه و ششم تا هشتم مارچ: اجرای نمایش یک دقیقه سکوت در آمریکا (برکلی) به زبان فارسی، گروه تئاتر داروگ، کارگردان: بلا وارده.
۱۳۹۴
چهارده تا شانزده ژوئن: اجرای نمایش یک دقیقه سکوت در پراگ، به کارگردانی آزاده محمدی.
خردادماه: فیلمنامهنویس، بازیگردان و مشاور کارگردان فیلم خشکسالی و دروغ.
شش نوامبر: سفر به پراگ برای تماشای جرای نمایش یک دقیقه سکوت به کارگردانی آزاده محمدی در جشنوارهی هنر خاورمیانه.
نه نوامبر: سخنرانی دربارهی تئاتر ایران در دانشگاه پراگ برای دانشجویان رشتهی مطالعات تئاتر، عنوان سخنرانی تئاتر نافرمان، کارکرد تئاتر در ایران از گذشته تا کنون.
بیست نوامبر همزمان با بیست و نه آبانماه: دریافت جایزهی سوم نمایشنامهنویسی از فستیوال فرینج تورنتو.
بیست و دوم نوامبر: نمایشنامهخوانی قرمز و دیگران به کارگردانی محمد عاقبتی در دالاس، تگزاس.
دیماه: ترجمه، چاپ و انتشار نمایشنامهی یک دقیقه سکوت به زبان ترکی استانبولی، ترجمهی هومن بهمنی جلالی، انتشارات میتوس بویوت.
فوریه: اجرای نمایش برهان در تورنتو، سالن فیرویو، دو اجرا.
مارچ: اجرای نمایش برهان در مونترآل، یک اجرا.
۱۳۹۵
مردادماه: اجرای نمایش یک دقیقه سکوت به کارگردانی محمد یعقوبی در فستیوال سامرورکس، سالن تئاتر فکتوری، تورنتو، کانادا.
شهریورماه: هفده و هجده سپتامبر، برگزاری کارگاه ششروزهی تئاتر و نمایشنامهخوانی تنها راه ممکن، پروژهی پایانی کارگاه ششروزهی تئاتر در دالاس، تگزاس.
سیویکم شهریورماه: اجرای نمایش مرد بالشی، کارگردانی مشترک آیدا کیخایی و محمد یعقوبی در سالن تئاتر فیرویو، تورنتو، کانادا.
مهرماه: اجرای نمایش مرد بالشی کارگردانی مشترک آیدا کیخایی و محمد یعقوبی در فستیوال مکدونا، شهر پرم، روسیه.
مهرماه: اجرای مرد بالشی کارگردانی مشترک آیدا کیخایی و محمد یعقوبی در سالن تئاتر باران (سیزده شب)، تهران.
آبان و آذرماه: اجرای نمایش ماه در آب به کارگردانی محمد یعقوبی در سالن تئاتر باران (چهل و هفت شب)، تهران.
دیماه: اجرای نمایش تنها راه ممکن در سالن تئاتر باران به کارگردانی محمد یعقوبی (هشت شب)، پروژهی پایانی کارگاه تئاتر محمد یعقوبی به نام سیودو حرف برای اجرا.
بهمنماه: ادامهی اجرای نمایش تنها راه ممکن در سالن سایهی تئاتر شهر (ده شب)، پروژهی پایانی کارگاه سیودو حرف برای اجرا.
هفت اسفندماه (همزمان با بیستوپنج فوریه ۲۰۱۷ ): نمایشنامهخوانی یک دقیقه سکوت به زبان فرانسه در تئاتر ملی سالزبورگ.
سیزده و چهارده اسفندماه: اجرای نمایش خشکسالی و دروغ در سیدنی (استرالیا) به کارگردانی علی شادکامی.
۱۳۹۶
فروردین و اردیبهشت ماه: اجرای نمایش برلین به کارگردانی آریان رضایی، تهران، تئاتر شهر.
سیزده مردادماه: اجرای نمایش هیولاخوانی نوشتهی نغمه ثمینی در تورنتو به کارگردانی محمد یعقوبی.
ده آذرماه: پایان نگارش نخستین نمایشنامه به زبان انگلیسی به نام: Persimmon.
بیستوپنج آذرماه: نکوداشت محمد یعقوبی و اهدای نشان عالی و لوح سپاس خانهی تئاتر در مراسم هشتمین دورهی انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی به پاس آفرینش نمایشنامههای خلاقانه و تلاش برای توانگر ساختن ادبیات نمایشی ایران.
۱۳۹۷
بیستوپنجم و بیستوششم و سیویکم تیرماه: اجرای نمایش تنها راه ممکن در تورنتو و کیچنر، کانادا، پروژهی پایانی کارگاه تئاتر سیودوحرف برای اجرا.
شهریورماه: نگارش سه نمایشنامهی کوتاه برای مجموعهی رقص کاغذپارهها به نامهای: او، نبض و هدیهی تولد.
چهار مهرماه تا هفت آبانماه: اجرای نمایش دل سگ به کارگردانی آیلین کیخایی در تماشاخانهی مهرگان، تهران.
هفتم تا سیزدهم آبانماه: اجرای نمایش رقص کاغذپارهها به کارگردانی مشترک با آیدا کیخایی، تورنتو، سالن DanceMakers، استودیو ۳۱۳.
هفدهم تا بیستم آبان: اجرای یک دقیقه سکوت به کارگردانی Dr. Kelly Carolyn Gordon، دانشگاه کنکوردیا، آستین، تگزارس، آمریکا.
۱۳۹۸
فروردینماه (مارچ ۲۰۱۹): اجرای نمایشنامهی تنها راه ممکن به زبان انگلیسی در سالن Canadian Stage از بیستونه تا سیویک ماه مارچ، کانادا، تورنتو.
دیماه (دوهم،دوازده و هجدم ژانویه ۲۰۲۰): اجرای نمایشنامهی زمستان 66 به زبان انگلیسی در فستیوال Next Stage، کانادا، تورنتو.
۱۳۹۹
بیست اسفندماه (ده مارچ ۲۰۲۱): دریافت جایزهی پن (کاهوتس تئاتر) برای نگارش اولین نمایشنامهی خود به زبان انگلیسی به نامPersimmon (خرمالو)
نمايشنامهها و اجراها
۱) شب بهخير مادر (مترجم و كارگردان)، اجرا شده در تالار كوچك تئاتر شهر به مدت يك ماه، مردادماه۱۳۷۶.
۲) زمستان ۶۶ (نويسنده و كارگردان)، برندهی جايزهی اول كارگردانی و جايزهی دوم نمايشنامهنويسی در جشنوارهی تئاتر سال ۱۳۷۶، اجرای عمومی به مدت يك ماه در تالار کوچک، تئاتر شهر، اسفندماه ۱۳۷۷، اجرای عمومیِ دوباره به مدت سی و هفت روز در سالن چهارسو، تئاتر شهر، شهریورماه و مهرماه ۱۳۹۰.
۳) رقص كاغذپارهها (نويسنده و كارگردان)، برندهی جايزهی دوم نمايشنامهنويسی و كارگردانی در جشنوارهی تئاتر سال ۱۳۷۷، اجرای عمومی به مدت يك ماه در سالن سايه، تئاتر شهر، آذرماه ۱۳۷۸، برندهی جايزهی بهترين كارگردانی از كانون ملی منتقدان تئاتر ایران.
۴) پس تا فردا (کارگردان)، نویسنده: ریما رامینفر، برندهی جايزهی سوم كارگردانی در جشنوارهی تئاتر سال ۱۳۷۸، اجرای عمومی به مدت يك ماه در سالن چهارسو، تئاتر شهر، مردادماه ۱۳۷۹.
۵) دل سگ (نمايشنامهنويس و كارگردان)، اجرای عمومی به مدت يك ماه در سالن چهارسو، تئاتر شهر، مردادماه ۱۳۷۹.
۶) يك دقيقه سكوت (نويسنده و كارگردان)، برندهی جايزهی سوم كارگردانی در جشنوارهی تئاتر سال ۱۳۷۹، اجرای عمومی به مدت يك ماه در سالن چهارسو، تئاتر شهر، دیماه ۱۳۸۰، برندهی جايزهی بهترين كارگردانی از كانون ملی منتقدان تئاتر ایران.
۷) دل سگ (نمايشنامهی راديويی، بر اساس رمانی به همین نام از ميخائيل بولگاكف)، برندهی جايزهی بهترين تنظيم راديويی و اقتباس از رمان برای راديو.
۸) موزيك براي ماهیها (نمايشنامهی راديويی، نويسنده و كارگردان).
۹) كنسول افتخاری (نمايشنامهی راديويی بر اساس رمانی به همین نام از گراهام گرين)
۱۰) ابلوموف (نمايشنامهی راديويی بر اساس رمانی به هیمن نام از ايوان گنچارف).
۱۱) قرمز و ديگران (نويسنده و كارگردان)، برندهي ديپلم افتخار در جشنواره تئاتر سال ۱۳۸۱ بهخاطر اجراي هماهنگ همهی بازیگران نمايش، اجرای عمومی به مدت سی روز در سالن قشقايی، از اسفندماه ۱۳۸۲ تا ارديبهشتماه ۱۳۸۳.
۱۲) قرمز و ديگران (فيلم كوتاه، فيلمنامهنويس و كارگردان)، شهريورماه ۱۳۸۳.
۱۳) گلهای شمعدانی (نويسنده و كارگردان)، برندهی جايزهی بهترين نمايشنامه از كانون ملی منتقدان تئاتر ایران، اجرای عمومی به مدت يك ماه در سالن چهارسو، تئاتر شهر، دیماه ۱۳۸۳.
۱۴) برادران كارامازوف (نمايشنامهی راديويی بر اساس رمانی از فيودور داستايفسكی).
۱۵) تنها راه ممكن (نويسنده و كارگردان)، اجراي عمومی به مدت يك ماه در سالن سايه، تئاتر شهر، شهريورماه ۱۳۸۴.
۱۶) زمستان ۶۶ (نويسنده و كارگردان هنری)، تئاتر تلويزيونی، شبكهی چهار، بهمنماه ۱۳۸۴.
۱۷) ماه در آب (نويسنده و كارگردان)، اجرای عمومی به مدت يك ماه در سالن سايه، تئاتر شهر، شهريورماه ۱۳۸۵.
۱۸) آدم خوابش میگيره (كارگردان هنري)، نوشتهی علی نصيريان، تئاتر تلويزيونی، شبكهی چهار، خردادماه ۱۳۸۷.
۱۹) دل سگ (نمايشنامهنويس و كارگردان هنری)، تئاتر تلويزيونی، بر اساس رمانی از ميخائيل بولگاكف، شبكهی چهار، تيرماه ۱۳۸۷.
۲۰) ماچيسمو (نمايشنامهنويس و كارگردان)، اجراي عمومی به مدت يك ماه در سالن چهارسو، تئاتر شهر، خردادماه و تيرماه ۱۳۸۷.
۲۱) خشکسالی و دروغ (نمايشنامهنويس و كارگردان)، اجرای عمومی به مدت يك ماه در سالن چهارسو، تئاتر شهر، بیست مردادماه تا سوم مهرماه ۱۳۸۸.
۲۲) نوشتن در تاریکی (نمايشنامهنويس و كارگردان)، اجرای عمومی به مدت بیستویک روز در سالن چهارسو، تئاتر شهر، نه آبانماه تا دوم آذرماه ۱۳۸۹.
۲۳) زمستان ۶۶ (نمايشنامهنويس و كارگردان)، شصت اجرا در سی و شش روز، سالن چهارسو، تئاتر شهر، شهریورماه و مهرماه ۱۳۹۰.
۲۴) خشکسالی و دروغ (نمايشنامهنويس و كارگردان)، اجرای عمومی به مدت سی و شش روز، آذرماه و دیماه ۱۳۹۰، سالن شمارهی یک، تماشاخانهی ایرانشهر.
۲۵) سیوسه درصد نیل سایمون (بازنویسی نمایشنامهی فصل دوم از نیل سایمون)، کارگردان: افسانه ماهیان، اجرای عمومی به مدت سی روز، تیرماه و مردادماه ۱۳۹۱، تماشاخانهی ایرانشهر، سالن استاد سمندریان.
۲۶) برهان (بازنویسی و کارگردانی)، اجرای عمومی به مدت پنجاه روز، بیست آذرماه تا بهمنماه ۱۳۹۱، فرهنگسرای نیاوران.
۲۷) مرد بالشی (کارگردانی مشترک با آیدا کیخایی)، اجرای عمومی به مدت چهل و پنج روز، سوم خردادماه تا بیستوشش تیرماه ۱۳۹۲، تماشاخانهی ایرانشهر، سالن دکتر ناظرزاده.
۲۸) خشکسالی و دروغ (نمايشنامهنويس و كارگردان)، پنجاهوشش اجرا به مدت بیش از دو ماه از بیست فروردینماه تا سی خردادماه ۱۳۹۳، سالن خلیج فارسف فرهنگسرای نیاوران.
۲۹) هیولاخوانی (کارگردان)، نوشتهی نغمه ثمینی، به مدت یک ماه از بیستودوم خردادماه تا بیستوچهارم تیرماه ۱۳۹۳، تئاتر شهر، سالن چهارسو.
۳۰) دل سگ (نمايشنامهنويس و كارگردان)، اجرای عمومی از هفده تیرماه تا پایان مردادماه ۱۳۹۳، تماشاخانهی ایرانشهر، سالن دکتر ناظرزاده.
۳۱) خشکسالی و دروغ (فیلمنامهنویس، بازیگردان و مشاو رکارگردان)، ۱۳۹۴.
۳۱) برهان (بازنویسی و کارگردانی)، تورنتو، دو اجرا،1394.
۳۲) یک دقیقه سکوت (نویسنده و کارگردان)، اجرا به زبان انگلیسی در فستیوال سامرورکس، فکتوری تیاتر، هفت روز، از ۶ آگوست تا چهاردهم آگوست، تورنتو، کانادا.
۳۳) مرد بالشی (کارگردانی مشترک با آیدا کیخایی)، دو اجرا در تورنتو سالن فیرویو، یک اجرا در فستیوال بینالمللی مکدونا، شهر پرم، روسیه و سیزده اجرا در سالن باران، تهران، ۱۳۹۵.
۳۴) ماه در آب (نویسنده و کارگردان)، چهل و هفت شب اجرا در سالن تئاتر باران، تهران.
۳۵) تنها راه ممکن (نویسنده و کارگردان)، هشت شب اجرا در سالن تئاتر باران و ده شب اجرا در سالن سایه تئاتر شهر، پروژهی پایانی کارگاه تئاتر سی دو دو حرف برای اجرا، تهران.
۳۶) هیولاخوانی (کارگردان)، نویسنده: نغمه ثمینی، دو اجرا، تورنتو، ۱۳۹۶.
۳۷) رقص کاغذپارهها (اجرا به زبان انگلیسی)، کارگردانی مشترک با آیدا کیخایی، هفت اجرا به زبان انگلیسی و سه اجرا به زبان فارسی با دو تیم بازیگران متفاوت، تورنتو، ۱۳۹۷.
۳۸) تنها راه ممکن (اجرا به زبان انگلیسی)، نویسنده و کارگردان، اجرا در Canadian Stage، تورنتو، ۱۳۹۸.
۳۹) زمستان 66 (اجرا به زبان انگلیسی)، نویسنده و کارگردان، اجرا در فستیوال نکستاستیج، فکتوری تیاتر، تورنتو، ۱۳۹۸.
آموزشهای انجام شده توسط محمد یعقوبی
1380- آموزش بازيگري و كارگرداني در واحد فوق برنامه دانشگاه علم و صنعت
1381- آموزش بازيگري در آموزشگاه سينماي جوان
۱۳۸۲- آموزش بازيگري در آموزشگاه هفت هنر
۱۳۸۲- آموزش بازيگري و كارگرداني در فرهنگسراي بهمن
1384- آموزش بازيگري و كارگرداني در آموزشگاه هفت هنر
۱۳۸۵- کارگاه دوروزه نمايشنامهنويسي در جشنوارهي منطقهاي دانشگاهي، شيراز
1386- آموزش بازيگري و كارگرداني در شهرستان ورامين
1386- آموزش بازيگري و كارگرداني در فرهنگسراي بهمن
1387- كارگاه ششروزه كارگرداني و بازيگري در دانشگاه سوره به دعوت شوراي دانشگاهيان كشور
1387- آموزش نمايشنامهنويسي در آموزشگاه استاد سمندريان
1387- آموزش كارگرداني در دانشگاه سوره
1388- آموزش نمایشنامهنویسی و کارگردانی در دانشگاه سوره
1388- آموزش بازیگری و كارگرداني در فرهنگسراي بهمن
1388- آموزش بازیگری و کارگردانی در آموزشگاه استاد سمندريان
1389- آموزش بازیگری و كارگرداني در فرهنگسراي انقلاب
1390- آموزش بازیگری و كارگرداني در آموزشگاه استاد سمندريان
1390 تا 1391- نمایشنامهنویسی، دانشگاه تهران، دانشجویان کارشناسیِ دانشکدهی هنرهای زیبا
1390 تا 1391- نمایشنامهنویسی، دانشگاه تهران، دانشجویان کارشناسی ارشد
1391- استاد راهنمای پروژهی عملی کارشناسی برای نگارش نمایشنامهی سرخِ سرخِ سرخ نوشتهی سپیده سامی، دانشکدهی هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
1391- استاد راهنمای پروژهی نظری کارشناسی با عنوان بررسی سه نسل از بازیگران زن (سوسن تسلیمی، فاطمه معتمدآریا و پانتهآ بهرام)، نام دانشجو: فریبا مسلم، دانشکدهی هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
1391- موزش بازیگری و کارگردانی در آموزشگاه استاد سمندريان
1391- نمایشنامهنویسی، دانشگاه تهران، دانشجویان کارشناسیِ دانشکدهی هنرهای زیبا
1391- نمایشنامهنویسی، دانشگاه تهران، دانشجویان کارشناسی ارشد
1392- بهار و تابستان، آموزش بازیگری و کارگردانی در آموزشگاه استاد سمندريان
1392- پاییز و زمستان- آموزش بازیگری، کارگردانی و نمایشنامهنویسی، تورنتو، کانادا، انجمن ایرانیان دانشگاه تورنتو
1393- زمستان، کارگاه بازیگری، تهران، میرداماد
1395- تابستان، کارگاه ششروزهی تئاتر در دالاس، تگزاس و نمایشنامهخوانی تنها راه ممکن
۱۳۹۵- پاییز و زمستان. کارگاه تئاتر (سیودوحرف برای اجرا) در موسسهی سینمایش، تهران
1396- کارگاه تئاتر (سی و دو حرف برای اجرا) در تورنتو
1397- کارگاه فیلمنامهنویسی و نمایشنامهنویسی (سی و دو حرف برای نوشتن) در تورنتو
1397- کارگاه تئاتر (اشکها و لبخندها) با همراهی آیدا کیخایی در تورنتو
1398- کارگاه فیلمنامهنویسی و نمایشنامهنویسی (سی و دو حرف برای نوشتن) در تورنتو
1398- ارگاه تئاتر (اشکها و لبخندها) با همراهی آیدا کیخایی در تورنتو
1399- کارگاه آنلاین بازیگری (اشکها و لبخندها) با همراهی آیدا کیخایی
1399- کارگاه آنلاین فیلمنامهنویسی و نمایشنامهنویسی (سی و دو حرف برای نوشتن)
1399- کارگاه آنلاین نمایشنامهخوانی (نمایشگردی) با همراهی آیدا کیخایی
داوریهای محمد یعقوبی
1381- داور جشنوارهی استانی همدان
1383- داور جشنوارهی استانی خوزستان
1383- داور جشن بازیگران خانهی تئاتر
1384- داور جشنوارهی استانی قزوين
1384- داور جشنوارهی استانی زنجان
1386- داور بخش نمايشنامهنويسی جشنوارهی تئاتر دانشگاهی
1386- داور جشنوارهی تئاتر منطقهی یک کشور، همدان
1386- داور جشنوارهی تئاتر دانشگاهی منطقهی مرکز و شمال غرب
1386- داور جشنوارهی تئاتر منطقهی ۲ کشور، شهر کرد
1386- داور بازخوانی نمایشنامههای بخش چشمانداز تئاتر فجر
1386- داور بخش توليد متون نمايشی تئاتر فجر
1386- داور جشنوارهی تئاتر منطقهای دانشگاهی، تبريز
1386- داور بخش داستانهای كوتاه جايزهی بنياد گلشيري
1387- داور بخش توليد متون نمايشي تئاتر فجر1387
1388- داور بخش صحنهای دوازدهمین دورهی تئاتر دانشگاهی
1391- داور جشنوارهی تئاتر شهر
جایزههای محمد یعقوبی
1399) دریافت جایزهی پن (کاهوتس تیاتر) برای نگارش اولین نمایشنامهی خود به زبان انگلیسی به نام خرمالو .Persimmon
1396) دریافت نشان عالی و لوح سپاس خانه تئاتر در مراسم هشتمین دورهی انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی به پاس آفرینش نمایشنامههای خلاقانه و تلاش برای توانگر ساختن ادبیات نمایشی ایران.
1394) دریافت جایزهی سوم نمایشنامهنویسی در بخش نمایشنامههای نو، فستیوال فرینج تورنتو، کانادا، برای نمایشنامهی یک دقیقه سکوت.
1392) دریافت جایزهی بهترین نمایش سال از کانون ملی منتقدان برای کارگردانی نمایشنامهی خشکسالی و دروغ.
1390) دریافت جایزهی اول نمایشنامهنویسی از پنجمین دورهی جایزهی ادبیات نمایشیِ کانون نمایشنامهنویسان خانهی تئاتر برای نگارش نمایشنامهی یک دقیقه سکوت.
1389) دریافت دریافت جایزهی بهترین کارگردانی از انجمن نویسندهگان و منتقدان تئاتر برای کارگردانی نمایش خشکسالی و دروغ.
1384) جایزهی اول نمایشنامهنویسی از کانون ملی منتقدان برای نگارش نمایشنامهی گلهای شمعدانی.
1381) دریافت جايزهی اول نمایشنامهی رادیویی و اقتباس از رمان براي راديو برای نگارش نمایش دل سگ.
1380) دریافت جايزهي اول كارگرداني از كانون ملي منتقدان برای کارگردانی نمایشنامهی یک دقیقه سکوت.
1379) دریافت جایزهی سوم کارگردانی از جشنواره تئاتر فجر برای کارگردانی نمایشنامهی یک دقیقه سکوت.
1387) دریافت جایزهی سوم کارگردانی از جشنواره تئاتر فجر برای کارگردانی نمایشنامهی پس تا فردا.
1387) دریافت جايزهی اول كارگرداني از كانون ملي منتقدان برای کارگردانی نمایش رقص کاغذپارهها.
1377) دریافت جایزهی دوم نمایشنامهنویسی و کارگردانی از جشنوارهی تئاتر فجر برای نگارش و کارگردانی نمایشنامهی رقص کاغذپارهها.
1376) دریافت جایزهی اول کارگردانی و جایزهی دوم نمایشنامهنویسی از جشنوارهی تئاتر فجر برای نگارش و کارگردانی نمایشنامهی زمستان 66 .
فعاليتهای ديگر محمد یعقوبی
1379- هیئت مؤسس کانون کارگردانان خانهی تئاتر و عضو کمیتهی تدوین آییننامهی این کانون.
1379- هیئت مؤسس کانون نمایشنامهنویسان خانهی تئاتر و عضو کمیتهی تدوین آییننامهی این کانون.
1379- عضو هیئت مدیرهی خانهی تئاتر تا سال 1381
1379- عضو هیئت مدیرهی کانون کارگردانان خانهی تئاتر تا سال 1381
1382- عضو هیئت مدیرهی کانون نمایشنامهنویسان خانهی تئاتر تا سال ۱۳۸۴
1384- عضو هیئت مدیرهی کانون نمایشنامهنویسان خانهی تئاتر تا سال ۱۳۸۶
1385- كارگردان جشن كانون نمايشنامهنويسان خانهی تئاتر ايران.
1386- عضو هیئت مدیرهی کانون نمایشنامهنویسان خانهی تئاتر تا سال ۱۳۸۸
1388- عضو هیئت مدیرهی کانون نمایشنامهنویسان خانهی تئاتر تا سال ۱۳۹۰
1388- عضو هیئت مدیرهی خانهی تئاتر تا اردیبهشت سال ۱۳۹۱
1391- عضو هیئت مدیرهی خانهی تئاتر تا فروردین سال ۱۳۹۳